• جدیدترین فیلم های ایرانی(دانلود قانونی)
  • گيفت كارت زولا دانلود فیلم چهار راه استانبولدانلود فیلم تگزاسسریال ممنوعه
    زولا

    دانلود فیلم ایرانی کمدی انسانی

    دانلود فیلم کمدی انسانی با کیفیت عالی

    لینک دانلود فیلم کمدی انسانی اضافه شد

    دانلود فیلم کمدی انسانی

    ✅  دانلود قانونی فیلم کمدی انسانی با لینک مستقیم و کیفیت HD
    ✅ این نسخه ها بالاترین کیفیت ارائه شده و FULL HD هستند.

    ✅ هر یک از فایل ها بر روی سرورهای داخل و خارج از ایران و با بالاترین سرعت اینترنت شما در دسترستان قرار خواهد گرفت.

    ✅ این فایل ها توسط شرکت پخش کننده فیلم، آپلود و در اختیار شما قرار گرفته اند و تمامی مبالغ پرداختی مستقیما به حساب تولید کننده واریز می گردد.

    ✅ بر طبق اعلام تولید کنندگان آثار شبکه نمایش خانگی هر فایل دانلود شده برای استفاده توسط یک خانواده در نظر گرفته شده است لذا حتی المقدور از انتشار فایل خریداری شده برای سایرین خودداری نمایید.

    ?  چنانچه نیاز به راهنمایی دارید، تیم پشتیبانی در خدمت شماست. راه های پشتیبانی: آیدی تلگرام: @uproadsupport . ایمیل: info@uproad.ir

    نقد و بررسی فیلم کمدی انسانی

    سید مهدی ملک

     

    کمدی انسانی فیلمی با جهات و پیچیدگی و سردگمی های فراوانی است که شاید مخاطب عام را بیش از هرچیز عذاب دهد و فیلم برایش حکم شکنجه داشته باشد که البته برای مخاطب خاص هم تاحدودی قابل هضم نیست .  فیلم یک شروع و پایان مشخص و روایت زندگی شخصیتی است که به معنا زندگی نکرده است و تمام سعیش همسان شدن با اطرافیانش است .  فیلمنامه فراز و نشیب هایی دارد که از نظر شخصی من گنگ هست و کارگردان به خوبی نتوانسته این معادله هایی را که نوشته شده را حل کند و راه حل را برای مخاطب به نمایش بگذارد و همین سردگمی فیلم با خودش باعث میشود ریتم پایین بیاید و اثر دچار یک ضعف شود و همین ضعف و کندی از نظر عده ای فلسفی است و از نظر عده ای دیگر فیلمی است که تماما ادای یک  فیلم فلسفی را در میاورد و تماما انتلکت طور است .  البته که محمدهادی کریمی با فیلمنامه "ساکن طبقه وسط"  خود را در نوشتن آثار فلسفی که حرفی برای گفتن داشته باشد نشان داده است ولی در فیلمنامه کمدی انسانی شاهد اغراق و گنده گویی های بیش از حد از دهه های ۳۰ تا ۶۰ هستیم و همین باعث میشود فیلمنامه یک نوشته ابزورد به حساب بیاید و ارزش خود را از دست بدهد .  قاب بندی ها و دکوپاژ های این اثر بسیار خوب بود و به شخصه خیلی پسندیدم و باز همین مورد باعث میشود که مخاطب به این فکر کند که کارگردانی که میتواند قاب هایی به این ظرافت ببندد چگونه میتواند یک فیلم را اینگونه روایت کند !.  بازی ها چندان حرفی برای گفتن نداشت جز کاراکتر هومن سیدی [ناظم مدرسه] و شخصیت دوران کودکی فیلم که به نظر خوب درآمده و کنترل شده بازی کرده اند .  برعکس شخصیت اصلی فیلم [آرمان درویش] که قبلتر هم در فیلم چهارشنبه ساخته سروش محمدزاده بازی کرده و در نقد همان فیلم هم گفتم که بازیشان حس ندارد و تماما ماشینی ایفای نقش میکند و چهره بازیگر هیچ حسی را به مخاطب بیان نمیکند و به اصطلاح سینمایی [ددپن] گفته میشود و این بزرگترین ضعف برای فیلمی است که کاراکتر اصلی آن بر اثر رخداد های فراوان در فیلم هیج حسی را به مخاطب ندهد .  موسیقی متن فیلم خوب بود و متناسب با صحنه ها و تاریخ روایت فیلم بود . 

     

     

    روزبه جعفری

     

     سینما بیش از هرچیزی نوعی رویارویی با زندگی است. فیلم خوب مانند زندگی با یک انسان می ماند. تجربه ای مشترک از منظر احساسی، تاریخی و یا اجتماعی که میتواند در ناخودآگاه تماشاگر خود اثر گذاشته و او را درگیر تجربه ای مشترک با فیلمساز کند. روایت بازه زمانی سی ساله از زندگی یک کاراکتر ، بیش از هرچیزی رویارویی با زندگی است. اما فیلمساز که اسیر سخن گفت است، از ساختن این زندگی باز میماند. ما نمیدانیم که با چه منطقی رو به رو هستیم. در بازه زمانی کودکی، نوع قاب بندی ها، موسیقی، رنگ هایی با کنتراست بالا، و فضای غیرعادی مدرسه و ناظم و غیره، ما را به سمت نوعی از فانتزی می برد. ناظمی که اعتقاد دارد پسر بچه مرد نیست و با رفتار خاص خود در صدد این است که از او " مرد" بسازد. این بخش ها با تاکید فانتزی وار بر روی چپ دست بودن کاراکتر، جذاب است. اما فیلمساز ناگهان کودک را با پیرمردی رو به رو میکند که بیشتر "عارف" است تا مبارزی سیاسی. در همین جا لحن میشکند. و پیرمرد چون دانایی کل، شروع به نشان دادن راه به پسرک میکند. از این نوع تشتت لحن در کلیت فیلم بسیار میتوان یافت. و این عجیب است که چرا فیلمساز تا این اندازه اصرار دارد که مدام ساخته های خودش را خراب کرده، و مسیر فیلم را به گونه ای جلو ببرد که بتواند حرف هایش را بزند. فیلم به جای بیان قصه ای دراماتیک، و یا ساختن روندی که در آن ما سیر حرکتی شخصیت را در ساختاری ضد قصه دنبال کنیم، از این شاخه به آن شاخه میپرد.سوالات فراوان است. مثلا ما نمیدانیم پدر پسر کیست. چرا مادرش از او طلاق گرفته. در جایی بیان میشود که مادر به دلیل پیشرفت و تحصیل طلاق گرفته. پس چرا بود و نبود مادر فرقی ندارد. و ما صرفا در دو سکانس شاهد شکسته تر شدن او میشویم؟ آیا مادر نماد است؟ آن خانه چرا انقدر بدون جغرافیاست؟ آن زن پیر چرا جز فریاد زدن نقش دیگری ندارد؟ این همان خانه ای است که در ابتدای فیلم از آن فلاش بک زده شده، و قرار است بذرهای جادویی در آجرهای آن پنهان شود. پس چرا خانه انقدر بی هویت است؟ آیا خانه هم نماد است و ویرانی پایانی اش هم نشانه؟ شوخی میکنیم؟ پس این همه تاکید درباره آرزوی پسر چه میشود؟ اینکه مدام در نقاشی هایش خانه ای میکشد به همراه یک خانواده. فیلمساز ناگهان از تمرین بکس پسر، جامپ میزند به بزرگسالی او. حالا او تبدیل به بوکسوری حرفه ای شده. و گویا با کاراکتری کاملا متفاوت رو به رو هستیم. چگونه میتوان در سیر حرکتی یک شخصیت اینگونه جامپ زد؟ چرا فیلمساز بازه ای اینچنین وسیع را برای بیان روایتش انتخاب کرده؟ سینما همانقدر که هنر نمایش دادن است، همان قدر هم هنر حذف کردن است. فیلمساز دارای چنین قدرتی است که به تماشاگر میگوید دنیای به این بزرگی را حذف کرده، و قابی که مدنظرش است را نشانمان میدهد. ولی چرا انقدر این کاراکتر و سیر تحول عظیم شخصیتی او نادیده گرفته میشود؟ کاراکترها گویا کاریکاتورهایی هستند در دست فیلمساز. به دستور او عاشق میشوند. به دستور او مادرشان میمیرد. به دستور او ناگهان زن میگذارد و میرود و ما متوجه نمیشویم که منطق روایت فانتزی است یا مانند داستان مضحک ارتش و سیاسی بازی ها تاریخی؟ فضا بی زمان و مکان است یا مانند بازه های مختلفی از فیلم در زمانی خاص سخن میگوییم؟ ما با چه چیزی رو به رو هستیم جز تکه های کولاژ گونه ای که در کنار هم قرار میگیرند، تا چپ دست بودن کاراکتر و سپس نقاش شدنش، تبدیل بشود به کنایه ای به چپ گرایان سیاست و اینکه آنها جاسوس روس بوده اند، و در نهایت آن خانه هم تبدیل میشود به جایی که مرد پس از زندان بذر را میکارد و با ایمانی که به دست آورده به سوی بهشت میرود. اینگونه فیلمساز به جای آنکه به سراغ سینما برود، به سراغ مانیفست خود میرود. به جای آنکه در پی ساختن " حس" باشد، به دنبال آن میرود که اثر خود را تبدیل به هجویه ای سخیف از کمدی الهی دانته کند. و گمان کند حرکت انتهایی کاراکتر به سمت نور یعنی بهشت. فیلمی گنگ و ضد ریتم، که مدام کاراکترهای آرایش کرده اش را در قاب هایی شیک مینشاند، و چند سکانس بعد آن ها را حذف میکند. بدون آنکه بدانیم چرا آمدند و چرا رفتند. و در این میان پیر دانای سیاسی مان باقی میماند، که در طول فیلم ، کاراکتر باید سقوط های متعددی را تجربه کند تا بتواند به حقیقت آن بذر برسد. پیری که به صورتی سایه وار در تمامی تحولات زندگی کاراکترمان حضور دارد.  سینما قاب عکس نیست. اما گویا برای برخی از دوستان فلسفه دان، سینما یعنی تکه ای از هرآن چیزی که دوست داریم. قابی گنگ از تاریخ، قابی گنگ از کازابلانکا. 

    اخبار و حواشی فیلم کمدی انسانی

    فیلم «کمدی انسانی» در نیمه مرداد ماه ۱۳۹۵ کلید خورد.

    فیلم «کمدی انسانی» دارای ۱۸ لوکیشن اصلی و ۵ لوکیشن فرعی است.

    صحنه های مسابقه بوکس مربوط به بخشی از داستان در دوره جوانی شخصیت اصلی فیلم است  که نقش آن را آرمان درویش بازی می‌کند؛ کاراکتر اصلی  و حریف روسی‌اش، در سالن بوکس مجموعه شیرودی فیلمبرداری شد.

    «کمدی انسانی» بیستمین فیلمنامه محمدهادی کریمی در سینمای ایران است كه به مرحله ساخت می رسد.

    جوایز و افتخارات فیلم کمدی انسانی

    فیلم «کمدی انسانی» ساخته محمدهادی کریمی در بخش سودای سیمرغ سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد.

    راهنما
  • تمامی فایل های سایت تیک فیلم در سرور های قدرتمند ایران میزبانی می شوند
  • جهت ارتقا کیفیت سایت و همچنین استفاده سایر کاربران، لطفا حتما نظرتان درباره فیلم را در بخش نظرات مطرح کنید
  • برای دانلود با سرعت بالا، قابلیت ایست و چندین امکانات دیگر، از نرم افزار IDM در ویندوز و ADM در موبایل استفاده کنید.
  • برای پخش نسخه x265 حتما از آخرین ورژن Pot Player (در ویندوز) و آخرین ورژن MX Player (در موبایل) استفاده کنید.
  • راهنمای کیفیت فیلم ها
  • درخواست فیلم و سریال
  • با عضویت در کانال ما هیچ فیلمی را از دست ندهید! کانال تلگرام تیک فیلم
    فیلم های دیدنی

    پاسخ دهید!